Síðustu daga hafa birst heldur sérkennilegar auglýsingar í dagblöðum. Þar er auglýst bókin Litbrigði galdranna eftir Terry Pratchett. Það er augljóslega íslensk þýðing á bókinni The Color of Magic, sem er fyrsta bókin í Discworld-seríunni margfrægu. Bókin kom út á frummálinu fyrir um aldarfjórðungi.

Ég veit ekki betur en að bókin sé að koma út núna í fyrsta sinn í íslenskri þýðingu. Þess vegna hefði manni nú fundist við hæfi að sú staðreynd væri blásin upp í auglýsingum, samhliða því að sagt væri frá því að þarna væri á ferð allra fyrsta bókin í flokki sem hefur síðan hefur átt ákaflega miklu fylgi að fagna um allan heim. Hvorugt er tekið fram.

Í auglýsingunni kemur ekki fram hver þýðir bókina eða hver gefur hana út, né heldur hvort hún er komin í verslanir eða bara væntanleg. Þá er ekki stafkrókur um þessa útgáfu í nýútkomnum Bókatíðindum.

Það eina sem maður fær að sjá er kápan með íslenskum titli og nokkrar illa þýddar glefsur úr erlendum ritdómum.

Spes.

Jón Ásgeir og Ingibjörg ganga í það heilaga og 200 beljur brenna til kaldra kola.

Tilviljun?

Getur einhver sagt mér um hvað ég á að skrifa BA-ritgerð?

Og við ykkur fávitana sem höfðuð hugsað ykkur að vera fyndnir með því að stinga upp á einhverjum absúrd og asnalegum viðfangsefnum (ég veit að þið eruð þarna og ég veit að þið eruð margir) vil ég bara segja eitt: Ég hef ekki húmor fyrir því. Það vottar ekki fyrir honum. Ég er í alvörunni að leita að hugmyndum. Alvöru hugmyndum. Sem eru ekki steingeldar, eins og nánast allt sem ég hef af fremsta megni reynt að kynna mér síðustu vikur. Ég las meðal annars ritgerð eftir nýráðna þulu hjá Ríkissjónvarpinu. Hún notaði svo ljótan font í millifyrirsögnum að ég skellti upp úr af hneykslan. Það var vond ritgerð. Svo vond að ég velti því fyrir mér að fara á nemendaskrá, láta afmá nafn mitt úr öllum skjölum Háskóla Íslands og kveikja svo í einhverju merkilegu á leiðinni út. En ég nennti ekki að standa upp auk þess sem nemendaskrá er alltaf lokuð.

Nú hef ég eytt nokkrum mánuðum af lífi mínu í að hugsa - og ekki síst fresta því að hugsa - um möguleg ritgerðarefni. Og ég er fokking blank. Ég veit ekki einu sinni á hvaða sviði ég vil skrifa. Ég er búinn að stunda háskólanám í þrjú og hálft ár og ég hef enga hugmynd um hvar áhugasvið mitt liggur. Ég veit jú að það liggur allt of víða, en ristir hvergi djúpt. Það er stóra próblemið sem virðist óyfirstíganlegt undir pressu. Gefið mér nú líflínu.

Kannski maður hætti þessu bara. Það er víst tilfinnanlegur skortur á sóturum í Vogahverfinu. Hefur maður heyrt.