Gamla ruglið

Ég datt inn á vefritið hugsjonir.is áðan eftir ábendingu frá AB. Ég bíð þess sennilega aldrei bætur. Mér varð heitt í hamsi, fékk kuldahroll niður í rófabein og skellti upp úr til skiptis, svo nú er ég alveg ruglaður og veit ekki hvort ég á að hlæja eða gráta...eða bara veslast upp og deyja drottni mínum. Hér fylgja nokkur gullkorn, með mismeinfýsnum athugasemdum.

Sævar Guðmundsson, eða Sæbbi eins og ég nefni hann, sjálfum mér til ómældrar ánægju, skrifar kostulegan gimmick-pistil um leikskólagjöld, þar sem hann líkir afnámi þeirra við einhvers konar töfra eða sjónhverfingar, væntanlega af því að honum reynist svo örðugt að ná utan um þá gríðarflóknu hagfræði sem hann ákveður samt að kenna okkur í greininni. Efasemdamennirnir hans Sæbba í eftirfarandi klausu eru menn sem eru andsnúnir gjaldfrjálsum leikskólum:

"Þessir efasemdamenn vilja meina að kostnaðurinn hverfi alls ekki fyrir fullt og allt, heldur endurholdgist sem hærra útsvar og hærri gjöld á þá sem ekki hafa börn í leikskóla."

Komdu sæll og blessaður herra stjörnuhagfræðingur. Jú, þetta er einmitt rétt! Svona virkar þetta. Þetta er nákvæmlega pælingin. Sæbbi duuuulegur grágur.

---------------------------------

Vilhjálmur A. Kjartansson, Villi Tan, skrifar um reykingabann. Umræða um réttmæti reykingabanns er góð og gild, en menn verða að passa að missa sig ekki í vitleysunni.

"Lýðræðisrökin eru alltaf jafn skondin í höndum vinstrimanna þar sem allt má ef meirihlutinn er fyrir hendi. Ég velti því fyrir mér hvort þeir bönnuðu vatnsdrykkju ef meirihluti væri fyrir slíku. Í grunninn er þetta einfalt: raunveruleg grundvallarréttindi standa alltaf ofar lýðræðinu."

Já, Villi Tan, þetta er áhugaverð pæling. Í fyrsta lagi: Meirihlutinn mundi aldrei vilja banna vatnsdrykkju. Það væri heimskulegt. Svona dæmi eru marklaus og fáránleg. Í öðru lagi: Reykingar geta ekki talist grundvallarréttindi. Það hlýtur hver heilvita maður að sjá. Í þriðja lagi þá langar mig að taka sams konar absúrd dæmi til að grafa undan frjálshyggjunni, eða aðallega til að sýna fram á heimskulegheit slíkra dæma: Svínfeitur og manískur billjóner með pípuhatt gæti - hugsanlega - í útópíu frjálshyggjunnar, keypt allt andrúmsloft jarðar (það væri auðvitað mjög dýrt) og bannað öllum öðrum að anda. Vilja menn það? Hélt ekki.

---------------------------------

Hér ætlaði ég að pota verbalt í Hjört J. Guðmundsson og gantast með yfirmáta skyni skroppið samlíkingafyllerí hans, en ég ákvað að það væri áhrifaríkara að linka bara á greinina. Gerir sama gagn.

---------------------------------

Á forsíðu vefritsins er hnippt í reykvískan arm umhverfissinnanna í VG fyrir hin og þessi meint glappaskot í stjórnartíð R-listans. Nú hef ég engin sérstök tengsl við þann flokk, utan þess að kunna ágætlega við stefnu hans og þekkja til ýmissa nú- og fyrrverandi liðsmanna, en ég má til með að skjóta á nokkrar athugasemdirnar.

"Stefnt er að byggja í Vatnsmýrinni, griðastað stórkostlegs fuglalífs."

Sko. Ef Vatnsmýrin er í hugum hugsjonir.is-manna mýrlendið norðan Norræna hússins þá get ég glatt þá með því að það svæði er friðað, eftir því sem ég kemst næst, og þar verður þ.a.l. lítið byggt. Ef Vatnsmýrin er hins vegar í hugum þessara manna allt það flennistóra svæði sem nú er undirlagt flugbrautum, og ef á þeim flugbrautum þrífst "stórkostlegt fuglalíf" sem mér er ekki kunnugt um (enda er bannað að fara inn á flugbrautirnar), þá get ég glatt þá með þeim fréttum að þeir aðlögunarhæfu fuglar munu sennilega allt eins geta lifað sínu stórkostlega lífi meðal mannabústaða og þeir geta nú hjá malbikinu og flugvélaþytnum.

"Árlegar mælingar á loftmengun og svifryki slá öll met."

Já en...til að sporna við þessari leiðu svifryksmengun verður að grípa til aðgerða til að draga úr notkun einkabíla, besta vinar frjálshyggjumannsins. Hvernig væri að menn litu í eigin illa gerðan barm áður en þeir útdeila ámælunum? En frjálshyggjumönnunum er kannski bara alveg sama um svifryksmengunina? Já, auðvitað...mæ misteik.

"Stórt svæði úr helstu útivistarparadís Reykvíkinga, Öskjuhlíðinni verður lagt undir stofnanir og umferðarmannvirki."

Stórt svæði er afstætt. Hins vegar gætir þess misskilnings hjá þessum mönnum að umhverfisverndarsinni sé það sama og útivistarpervert. Það fer vissulega oft saman, en er þó ekkert samheiti. Þótt einhver sé umhverfisverndarsinni þá þýðir það ekki að hann vilji bara sem mesta sveit inni í miðri borg. Það eru framsóknarmennirnir sem agitera fyrir sveitinni. Smá ruglingur í gangi.

---------------------------------

"Kvikmyndasafni Íslands ber leggja niður og selja eignir þess."

Það vantar andlag í fyrri setninguna í þessari málsgrein. Hvað ber Kvikmyndasafni Íslands að leggja niður? Haha. Jæja, nóg af fávitaskap. Kvikmyndasafn Íslands, Árbæjarsafn, Þjóðminjasafnið. Leggjum allt þetta helvíti niður. Seljum þetta. En hverjum? Það er ekki arðbært að reka þetta. Það vill enginn kaupa! Minjarnar drabbast niður. Eyðileggjast. Hverfa. En það er allt í lagi! Sjáið til, ef enginn vill borga fyrir að skoða þúsund ára gamlan ask, þá á reglulegt viðhald hans ekki rétt á sér. Það sem enginn er til í að borga fyrir, því má alveg eins henda. Það er ómerkilegt. Eða er það ekki? Í heimi frjálshyggjumannsins byggist allt á peningum, það er ekkert flóknara en það. Ef það er engin eftirspurn eftir einhverju, þá á það ekki tilverurétt. Så simpelt. Men så utroligt sorgligt. Ekki vil ég búa í þeim heimi...

--------------------------------------------------

Jæja, ég finn mig forheimskast og tel réttast að binda enda á þessa vitleysu. Þessi stórskemmtilegu dæmi eru bara af forsíðu þessa vefrits. Eflaust gæti ég haldið áfram endalaust að tína til eitthvert þvaður, en til þess hef ég ekki tíma, auk þess sem þið mynduð aldrei fá að lesa það ef ég héldi endalaust áfram. Og verið svo ekki með nein leiðindi.

Játning

Ég deili ekki ofstækisfullri fyrirlitningu á James Blunt með að því er virðist öllum öðrum í heiminum. Mér finnst hann ekkert orgasmískt æðislegur, en ég ég get alveg hlustað á lag eða tvö án þess að þurfa að barma mér ógurlega eða lýsa því hátt og snjallt yfir að siðmenningin sem eitt sinn var sé nú brunarústir einar.

Og svo finnst mér hann ekkert hafa neitt pirrandi rödd. Þvert á móti bara ágæta.

Gildishlaðið orðagjálfur

Ég hef gaman af því þegar fólk lýsir skoðunum sínum á öfgakenndan hátt, hugsanlega með því að varpa fram ýktum hugmyndum eða óraunhæfum dæmum til að leggja áherslu á mál sitt. Mér finnst hins vegar fátt leiðinlegra en þegar gagnsæjar ýkjurnar missa á einhvern óskiljanlegan hátt marks hjá ákveðnum aðilum sem síðan sjá sig knúna til að lýsa yfir heykslan sinni á öðrum augljósri fjarstæðukennd og heimskulegheitum umræðanna. Þetta er án alls vafa ömurlegasta gerð fattleysis - vegna þess að oft og tíðum eru umræður af þessum toga miklum mun skemmtilegri en aðrar, og auk þess líklegri til að skila einhverri vitrænni niðurstöðu. Svona ljótir fattleysingjar eiga það til að drepa þær.

Þeir komast líka sjaldan að hinu sanna, þótt þeir telji sig gjarnan hafa unnið rökræðurnar. Þeirra missir.

Funhiti

Það var svo afbrigðilega kalt í gær að ég er enn loppinn á sálinni.

Alltaf gaman þegar maður kaupir sér tónleikamiða og kemst svo að því að maður er að fara í erfitt lokapróf morguninn eftir. Hver ætlar annars með mér á Iggy and the Stooges? Mike Watt úr Minutemen ætlar að plokka bassann með þeim. Það er sko ekki á hverjum degi sem manni gefst tækifæri til að sjá hann með eigin augum.

Talandi um Minutemen þá ætla ég að leyfa ykkur að heyra eitt lag af næstbestu plötu níunda áratugarins, Double Nickels on the Dime. Á plötunni eru hvorki fleiri né færri en 43 lög þannig að hvert þeirra er, eins og gefur að skilja, frekar stutt. Lagið Viet Nam er tæpar tvær mínútur og afskaplega gott.

Höldum áfram með meiri músík.

Ég kynntist kanadíska (en ekki hvað...) kvintettinum The Lovely Feathers nýlega. Þeir gáfu út plötuna My Best Friend Daniel árið 2004 og vöktu enga eftirtekt en nýútkomna platan Hind Hind Legs hefur ýtt við ýmsum, enda mjög flott plata - ég spái því að við fáum að sjá hana á hinum og þessum árslistum eftir níu mánuði. Platan er gefin út af Equator Music, sama fyrirtæki og gefur út Return to Sea með Islands (nýja bandinu hans Nick Diamonds úr Unicorns), og það heyrist á músíkinni. Það mætti lýsa þessu sem blöndu af Unicorns og Wolf Parade með dassi af Art Brutískum rokkgáska. Hér fáiði þrjú lög af þessari væntanlegu plötu, lögin Pope John Paul, In the Valley og Frantic. Bráðum munu allir indíplebbar vera með það á hreinu að Jóhannes Páll páfi II. var frá Kraká.

Rufus Wainwright er á leiðinni á Hróa og því er tilvalið að leyfa ykkur að heyra eitt lag með honum. Rebel Prince er með þeim flottari.

Annar sem er á leiðinni á Hróa er Mike Skinner. Í tilefni þess ætla ég líka að láta ykkur hafa tvö lög af nýju Streets plötunni, The Hardest Way to Make an Easy Living. Annars vegar er það fyrsti singullinn, When You Wasn't Famous, þar sem Skinner fjallar um það á skemmtilegan hátt hvað frægir strákar eiga auðvelt með að ná sér í stelpu, nema auðvitað ef hún er líka fræg. Ég þoldi ekki þetta lag fyrst þegar ég heyrði það en svo lagði ég betur við hlustir og áttaði mig á því hvað bassalínan er óendanlega feit. Hitt er oblígatorískt hraun yfir stóra bróður í vestri og heitir Two Nations.

Hér er flott lag af nýrri plötu sem heitir Captain Europe með dönsku hljómsveitinni Hess Is More. Lagið heitir The Magic Invention From T.D.P.R.C. og er ógurlega hresst og skemmtó.

Engin músíkfærsla er fullkomnuð án kóverlags. Kóverlagið í þetta sinnið er I Heard it Through the Grapevine með stúlknapönkbandinu The Slits af plötunni Cut frá árinu 1979. Þetta er góð plata og töff kóver undir augljósum Clash-áhrifum.

Ég hef ekki verið nógu duglegur við að dæla í ykkur Gnarls Barkley lögum. Eitt það allra nýjasta, og þ.a.l. ferskasta, er lagið Smiley Faces. Kýs að fílaða.

Að síðustu ætla ég að láta ykkur fá smá rarítet. Hljómsveitin Rocket From the Tombs (sem má ekki rugla saman við hina öllu nýrri Rocket From the Crypt) var stofnuð í kringum miðjan áttunda áratuginn af Peter Laughner og David Thomas (sem þá kallaði sig Crocus Behemoth). Þeir áttu síðar eftir að mynda Pere Ubu. RFtT steig aldrei fæti inn í upptökuver en þó eru til tónleika- og æfingaupptökur sem hafa verið gefnar út í seinni tíð. Gæðin eru ekki til fyrirmyndar en hins vegar heyrist alveg meira en nógu vel hversu góðir hlutir voru í gangi hjá þessum mönnum. Fáiði ykkur lagið Ain't It Fun og leiðið hjá ykkur vont sánd. Þetta er ekki á hverju strái.

Ég vona að þetta veki kátínu hjá fólki og mig langar að biðja ykkur að dreyma fallega.