"Hey, á ég að segja þér...pin-númerið mitt?"
Hversu góð leið til að hefja samræður væri þetta?
Nú er Ísland víst yfirleitt álitið frekar næs pleis að lifa á, ekki satt? Við erum söppósedlí mjög nálægt toppnum, eða nei annars, við erum toppurinn á lífsgæðapíramídanum. Við erum ein efnaðasta þjóð veraldar og hlutfall fátækra er blessunarlega afskaplega lítið (þó að fátækt sé nú samt algengari en Pétur Blöndal og hans draumhyggjukompaní virðist halda). Íslendingar vaða monní upp í mitti og skammast sín ekkert fyrir að sýna það! Við eigum flesta gemsa, flestar nettengingar, innbyrðum mest magn sykurs, étum sífellt meira af rusli og viðbjóði og erum á blússandi siglingu í átt að efsta sæti offitulistans sívinsæla; stöðutákninu sem flestar vestrænar þjóðir virðast keppast um. Hér eru lífslíkur einna hæstar og ungbarnadauði lítill sem enginn. Við erum skv. nýlegum könnunum eitt óspilltasta ríki heims auk þess sem jafnrétti kynjanna er hér með því meira sem þekkist. Einhvern tíma vorum við hamingjusamasta þjóð veraldar (sem helst reyndar ekki alveg í hendur við geðlyfjaorgíuna) og ég held að ég geti fullyrt að engin þjóð eigi jafn marga heimsþekkta tónlistarmenn miðað við höfðatölu og við.
Lúkkar skrambi vel, í það minnsta á pappírum. Enda er það ósköp simpel staðreynd að á Íslandi er mjög gott að búa. Það er þó eitt sem brennur á mér þegar ég lít á undantaldar staðreyndir:
Af hverju, ó góður guð, AF HVERJU er hvergi í Reykjavík, höfuðborg þessa frábæra lands, hægt að kaupa sér almennilegan ís laust eftir miðnætti á virkum degi?!
Hversu góð leið til að hefja samræður væri þetta?
Nú er Ísland víst yfirleitt álitið frekar næs pleis að lifa á, ekki satt? Við erum söppósedlí mjög nálægt toppnum, eða nei annars, við erum toppurinn á lífsgæðapíramídanum. Við erum ein efnaðasta þjóð veraldar og hlutfall fátækra er blessunarlega afskaplega lítið (þó að fátækt sé nú samt algengari en Pétur Blöndal og hans draumhyggjukompaní virðist halda). Íslendingar vaða monní upp í mitti og skammast sín ekkert fyrir að sýna það! Við eigum flesta gemsa, flestar nettengingar, innbyrðum mest magn sykurs, étum sífellt meira af rusli og viðbjóði og erum á blússandi siglingu í átt að efsta sæti offitulistans sívinsæla; stöðutákninu sem flestar vestrænar þjóðir virðast keppast um. Hér eru lífslíkur einna hæstar og ungbarnadauði lítill sem enginn. Við erum skv. nýlegum könnunum eitt óspilltasta ríki heims auk þess sem jafnrétti kynjanna er hér með því meira sem þekkist. Einhvern tíma vorum við hamingjusamasta þjóð veraldar (sem helst reyndar ekki alveg í hendur við geðlyfjaorgíuna) og ég held að ég geti fullyrt að engin þjóð eigi jafn marga heimsþekkta tónlistarmenn miðað við höfðatölu og við.
Lúkkar skrambi vel, í það minnsta á pappírum. Enda er það ósköp simpel staðreynd að á Íslandi er mjög gott að búa. Það er þó eitt sem brennur á mér þegar ég lít á undantaldar staðreyndir:
Af hverju, ó góður guð, AF HVERJU er hvergi í Reykjavík, höfuðborg þessa frábæra lands, hægt að kaupa sér almennilegan ís laust eftir miðnætti á virkum degi?!
