Sumir eiga furðulega erfitt með að skilja það að ef maður gerir hlutina almennilega og vandar sig í staðinn fyrir að vera sífellt í kapphlaupi við tímann þá mun það þegar á hólminn er komið hafa tekið mun minna tíma en ella. Svona fólki getur verið virkilega erfitt og þreytandi að vinna með. Vitiði hvað ég er að fara?
Í nótt dreymdi mig skemmtilegan draum þar sem ég var meiri áhorfandi en þáttakandi, ég er ekki einu sinni viss um að ég hafi verið eiginleg persóna í draumnum. Draumurinn lýsti sér þannig að Seth Cohen og Ryan Atwood, unglingspiltar frá Californiu, voru staddir í Hogwartsskóla og höfðu 24 tíma til að afstýra morði á sjálfum Harry Potter með tilheyrandi spennu, drama, göldrum og öðrum hamagangi í svipuðum dúr. Ég hef komist að því að þessi draumur á rætur sínar að rekja til þriggja misnýrra fíkna sem ég hef komist í tæri við undanfarið.
Fyrst ber að nefna það að ég er aumingi. Ég er svo sem ekkert meiri aumingi en hver annar, enda virðast allir vera orðnir aumingjar nú á dögum, ég hafði bara gert mér vonir um að ég væri frábrugðinn, en svo er ekki. Ég verð að játa það að ég hef ánetjast
The O.C. Ég varð fyrir því óláni að horfa á tvo þætti í röð og þaðan var ekki aftur snúið, ég varð mér úti um allt heila klabbið á tölvutæku formi og hef setið við síðan. Þó svo að þættirnir séu vissulega skemmtilegir þá leyfi ég mér samt að kalla þetta ólán því ég lít
The O.C. sömu augum og ég lít heróín. Vissulega ánægjulegt á meðan það endist en hægt og rólega drepur það eitthvað innra með þér, og þegar fíknin er orðin sterk þá eru fráhvarfseinkennin óbærileg. Ég býð ekki í það þegar maður þarf að bíða í marga mánuði eftir næsta skammti...úff..
Fíkn mín í þættina
24 er öllu heilbrigðari enda hef ég getað stillt áhorfi mínu á þá nokk í hóf enn sem komið er. En einhvern tíman mun þessi þáttaröð víst taka enda og þá er bara að vona að spennan verði ekki svo mikil að ég geti ekki höndlað hana fram á haust.
Á milli fótboltaleikja á laugardaginn hófst ég handa við lestur á fjórðu bókinni um galdradrenginn Harry Potter sem ég hafði hingað til ekki þorað að byrja á sökum lengdar. Í tveimur törnum er ég búinn með ríflega 200 blaðsíður sem hlýtur að teljast nokkuð gott.
Það vakti sérstaka athygli mína að í draumnum kom hvergi fram að Harry Potter væri háður heróíni, þó svo að það hefði skv. öllu verið mjög eðlilegt sub-plot. Ég held að ég hafi vaknað áður en draumurinn var á enda...
Eitthvað hef ég ruglast í leikjaskránni á EM þar sem England-Frakkland var ekkert á laugardaginn heldur í gær og Holland-Þýskaland var ekkert í gær heldur er hann á morgun. En spá mín fyrir fyrri leikinn reyndist rétt, Frakkar unnu og Henry skoraði ekkert. Þá er bara að treysta á Roy Makaay í leiknum á morgun.
Ég fór að sjá myndina
Eternal Sunshine of the Spotless Mind fyrr í kvöld. Ég held ég votti þessu listaverki bara virðingu mína með því að orðlengja ekki frekar um það. Það sem ég hef að segja um þessa mynd getur aldrei orðið neitt merkilegt í samanburði við myndina sjálfa...
Ég held að það sé ekki úr vegi að heimta komment. Frá öllum. Um hvað sem er. Takk.
----------------------------------------------------------------------
Færslumúsíkin!
Roxy Music - Running Wild
The Coup - Me & Jesus The Pimp In A '79 Granada Last Night
Lou Reed & John Cale - Faces & Names
Hi-Tek Feat. Jonell & Kool G. Rap - Round & Round (Remix)
Beastie Boys - Root Down (Free Zone Mix)